Pankreas Kanserinde Neoadjuvan Stratejiler: PREOPANC-2 Çalışması
PREOPANC-2 çalışması, rezektabl pankreas kanserinde FOLFIRINOX ile kemoradyoterapiyi karşılaştırarak tedavi tercihlerini nasıl etkilediğini inceliyor.
Tıbbi uyarıPaylaşmadan önce okuyun
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır; kişisel tıbbi tavsiye, tanı veya tedavi yerine geçmez. Tedavi kararları daima sizi tanıyan onkoloji ekibiyle birlikte alınmalıdır.
Editoryal politikamızı okuyun →Pankreas duktal adenokarsinomu (PDAC) tedavisinde neoadjuvan yaklaşımlar, cerrahi şansını artırmak ve sistemik kontrol sağlamak adına kritik bir rol oynamaktadır. Eylül 2025'te The Lancet Oncology dergisinde yayımlanan PREOPANC-2 faz 3 çalışması, rezektabl ve borderline rezektabl PDAC hastalarında FOLFIRINOX kemoterapisinin, geleneksel gemisitabine dayalı kemoradyoterapi (CRT) karşısındaki etkinliğini sorgulayarak onkoloji pratiğinde önemli bir tartışma başlatmıştır.
Geleneksel Yaklaşım ve Standartların Evrimi
Geçmişte rezektabl pankreas kanserinde gemisitabine dayalı CRT, hem lokal kontrolü sağlamak hem de cerrahi sınırların negatif (R0) olmasını garantilemek için standart bir uygulama olarak kabul ediliyordu. Ancak, sistemik hastalığın kontrol altına alınması ihtiyacı, daha agresif kemoterapi rejimlerinin neoadjuvan dönemde kullanımını gündeme getirmiştir. PREOPANC-2, bu iki farklı yaklaşımı kafa kafaya karşılaştırarak, hangisinin hastalar için daha üstün bir sağkalım avantajı sunduğunu belirlemeyi amaçlamıştır.
Yeni Nesil Kemoterapi: FOLFIRINOX Farkı
FOLFIRINOX, dört farklı sitotoksik ajanın kombinasyonuyla DNA hasarını tetikleyerek hücre döngüsünü durduran oldukça güçlü bir rejimdir. Çalışmada, sekiz kür neoadjuvan mFOLFIRINOX, cerrahi öncesi standart gemisitabine dayalı CRT ile karşılaştırılmıştır. Bu yaklaşım, radyoterapinin yerel etkisini sistemik kemoterapinin daha geniş çaplı tümör kontrolü ile kıyaslayarak klinik bir netlik arayışına girmiştir.
Veriler Ne Söylüyor: Kafa Kafaya Karşılaştırma
Çalışmanın sonuçları, genel sağkalım (OS) açısından iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığını göstermiştir. FOLFIRINOX grubunda medyan OS 21,9 ay iken, CRT grubunda bu değer 21,3 ay olarak kaydedilmiştir (HR 0,93; p = 0,64). Benzer şekilde, progresyonsuz sağkalım (PFS) oranları da birbirine oldukça yakındır; FOLFIRINOX için 12,1 ay, CRT için 11,9 ay. PREOPANC-2 verilerine buradan ulaşabilirsiniz00363-8/fulltext).
Hangi Hasta İçin Hangi Tedavi?
Her iki rejim de yönetilebilir bir toksisite profili sunmuştur; Grade ≥3 yan etkiler FOLFIRINOX kolunda %67, CRT kolunda ise %60 oranında görülmüştür. Bu veriler, tek bir standart yerine hastanın performans durumu ve kurumun deneyimine göre kişiselleştirilmiş bir tedavi stratejisinin mümkün olduğunu kanıtlamaktadır. Radyoterapi imkanı sınırlı olan merkezlerde FOLFIRINOX, güvenilir bir alternatif olarak öne çıkmaktadır.
Gelecek Perspektifi ve Açık Sorular
2026 yılı itibarıyla, tedavi paradigması sadece neoadjuvan değil, perioperatif yaklaşımlara doğru evrilmektedir. ALLIANCE A021806 ve CASSANDRA (PAXG) gibi devam eden çalışmalar, perioperatif kemoterapinin daha etkili olup olmadığını sorgulamaya devam etmektedir. Moleküler belirteçlerin ve ctDNA gibi biyobelirteçlerin rehberliğinde şekillenecek olan gelecek, pankreas kanseri tedavisinde daha sofistike kararların alınmasını gerektirecektir.
Kaynak: The Lancet Oncology · doi:10.1016/S1470-2045(25)00363-800363-8/fulltext)
